Sonur minn.
Hann drengur var lítill, duglegur og góður
Í dag er hann fíkill, siðlaus og óður
Hann á götunni dvelur, stendur á sama
Hann fíkniefni selur, engan á frama
Sprautan er vífið, hana hann velur
svona er lífið, sálina hann selur
Víst vill hann hætta, hjálp á hann hrópar
en daginn þann næsta, aftur hann dópar
Eitt er það sem ég nú verð að segja
það sárt er að sjá hann smásaman deyja
Því þrátt fyrir eymdina og angistarhrópið
alltaf að lokum það sigrar hvelvítis dópið
Þrátt fyrir það að allt sé nú svona
þá áfram ég held að biðja og vona
Að tími þessi senn sé nú liðinn
að sér hann sjái og finni nú friðinn
Kv.Stína